Efsun Bakışlım

Unutamadığım günlere

Doldurdum cemalini,

Gözleri karam,

Yâr!

Hep seni sevdim,

Yüreğimin çeperine adını kazdım,

Yanı başına da Cîzra Botan yazdım.

Sevdan…

Beni mecnun eylerken,

Yoksulluk!

Süründüre dursun,

Bağrıma bastığım taşlar…

Acıtsa da yüreğimi;

Efsun bakışlım asla unutamam seni,

Zulmün diyarında bulunan o Kanîreş’ê.

Hastalığımın en etkili dermanı,

Dağlarında misk-i amber,

Gülü kokan

Ülkemin

Bülbülü, kekliği, yeşilbaşlı ördeği…

Seni benden koparanlara inat,

Ölümüne bekleyeceğim

Newroz Bayramı’nda

Güzel gülüşünle Qaqizman’a sallanarak gelişini.

Güneş yüzlüm,

Işık kaynağım,

Yüreği sıcak,

İradesi kuvvetli…

İsmini şiirlere yazdığım,

Saç bağı ibrişimden, elindeki mendilde

Sarı, kırmızı, yeşilli gökkuşağı renklerde

Her köşesinde Semsûr, Şiro, Xozat, Kop olan.

Çevir başını, tükür yüzüne,

Kahpe olan şu düzene…

Henüz doğmamışların

Hakkını yiyenlere!

Eşkıyalar bilsinler ki

Özgürlüklere

Zincir vurulmaz,

Düşüncelere kelepçe!

Bin yaram olsa da içimde, ana dilimden haykıracağım,

Amed’i aldım geliyorum, kimse ayıramaz seni benden.

Mehmet Çobanoğlu

15.11.2013/İst