Edward Baladı

“Ceketindeki bu kan nedir,

Davie oğlum, Davie oğlum?

Ceketindeki bu kan nedir?

Doğrusunu söyle bana.”

“Büyük şahinimin kanıdır,

Anacığım, anacığım;

Büyük şahinimin kanıdır,

Sana doğrusunu söyledim ya.”

“Şahinin kanı bu kadar kırmızı olmaz,

Davie oğlum, Davie oğlum;

Şahinin kanı bu kadar kırmızı olmaz,

Doğrusunu söyle bana.”

“Boz tazımın kanıdır,

Anacığım, anacığım;

Boz tazımın kanıdır,

Artık benim için koşmuyordu çünkü.”

“Tazının kanı bu kadar kırmızı olmaz,

Davie oğlum, Davie oğlum;

Tazının kanı bu kadar kırmızı olmaz,

Doğrusunu söyle bana.”

“Kardeşim John’ın kanıdır,

Anacığım, anacığım;

Kardeşim John’ın kanıdır,

Sana doğruyu söyledim ya.”

“Ne yüzünden çıktı bu kavga,

Davie oğlum, Davie oğlum?”

“Bir söğüt dalı kesmek yüzünden başladı —

O dal zaten ağaç olmayacaktı.”

“Nasıl bir ölüm dilersin kendine,

Davie oğlum, Davie oğlum?

Nasıl bir ölüm dilersin kendine?

Doğrusunu söyle bana.”

“Ayağımı dibi olmayan bir gemiye basarım,

Anacığım, anacığım;

Ayağımı dibi olmayan bir gemiye basarım,

Beni bir daha göremezsin.”

“Zavallı karına ne bırakırsın,

Davie oğlum, Davie oğlum?”

“Karına keder ve yas bırakırım, ömür boyu;

Beni bir daha göremez.”

“Yaş oğluna ne bırakırsın,

Davie oğlum, Davie oğlum?”

“Bu yorgun dünyayı bırakırım ona,

Başıboş dolaşsın diye.”

“Sevgili anacığına ne bırakırsın,

Davie oğlum, Davie oğlum?”

“Közden bir ateş — gönül ferahlığıyla yansın;

Beni bir daha göremezsin.”