Ecel Şerbetli

Öylese...

Mesele ne öyleyse yalan rüzgarlarıyla

Çevrilen dümenler gemisi şuracıkta biradım yol almadan hayata

Güzellik gülistanlık diye gösterilen şu iflas dükkan..

Nalları dikip batıyorsa böyle böyle ambulans asansör,

Har vurup,

Haraç mezada mesele ne öyleyse..?

En alnı açık yerlerinde yaşamak denen güzel

Her yolgeçeninin birbirine dayılanan pozlarıyla gün çatına

Güneşlik şafağına

Boğazına kadar şarjörlenmiş kin kusumlarının öfke kıyameti limitsiz

Her an herkes

Herhangi bir ayak takılması, herhangi dil sürçmesi,

Yahut göz bakışmasından dolayı her hangi bir bela yüklüsüne ürkünük

Bile bile çaldakış olup ucun kıyın sebeple herkes,

Heran heryerde

Bunun adı gözalabildiğine günboyu topyekün intihardır

Ve orada işlerin alaş- bulaş çöküntülerle dibe vurduğunun

Şahsen asayişi bozuklardan gücü gücü yetene devlet olduğu

Heryeri askıya alan net resmidir

Cinayet mahli bizzat insanlığın kendisi olan linçle

Aşsız..işşsiz...yarınsız boşlukların ayazında bulanla

Seri mamülleştirilmiş yoksunluğa koz kırıp...

Kanun namına herşey herşeyin üstüne üşüşerek kendinden ihraç

En canalıcı yerinden devrilip vurulup

Anlamak, dinlemek, düşünmek,

Diyenlerin tümüne restleşmişliğiyle donmuş dolaplar gibi

Kendi hesabını kendine kesen bedelle

Ve cansız bedebnlere bez biçe biçe

Yılıp yıkılasıya ecel şerbetli

Mesele ne öyleyse

Mesele...?

Seyfi Karaca...........Mart / 11