Ecel Dutmış Elinde Bir Ulu Câm (gazel)

Ecel dutmış elinde bir ulu câm

Ki ol câmun içi tolı serencâm

Kima ayuk sunar kime içürmiş

Kimi esrük yatur toprakda müdâm

Ki bir içer ol sâkî elinden

Bay u yohsul ulu kiçi hâss u ‘âmm

Zihî şerbet ki bir kez andan içen

Ne subh olduğını bilür ne ahşam

Bu meclisde harîf olankişiler

Ne nukl ârzûladılar ne ho bâdâm

Ne şerbetdür bu hîç rengi bilinmez

Kızıl mı ak mıdur yâ puhte yâ hâm

Ne arslanlar yaturmışdur bu sâkî

Ne ejdehâlar olmışdur ana râm

Selâtinleri yaturdı bu sâkî

Ki bunlarun yiridür Rûm ile Şâm

Kanı Salsâl Zâl ü ‘Âd ü Şeddâd

Yâ Keyhusrev kanı yâ kanı Behrâm

Bular hep bu kadehden içdi yatdı

Kadeh şimdi bizümdür kâm u nâ-kâm

İçürmeyince komadı kişi hem

Bu sâkîden ne lutf iste ne ikrâm

‘Acebdür bu ki bunların birinden

Ne bir haber getürdiler ne peygâm

Bu sâkî meclisin esridiserdür

Ne cemâ’at kalısardur ne îmâm

Ne gül-ruh kurtılısar ne şeker-leb

Ne ‘anber-hat kalısar ne sîm-endâm

Bu gafletden niçün uyanmadun sen

Niçün gâfil yatursen sen i ‘avâm

Şeyâd Hamza’nun gönline her dem

Gelür Hakk rahmetinden lutf u in’âm

Ne ‘arûz bilür ol ne nahv ü tasrîf

Ne kâfiye redîf ne tecnîs-i tâmm

Açıklama: vezni: mefâ’îlün mefâ’îlün fa’ûlün