Duydum Ki...

Duydum ki,

Güneşin keder terini damlattığı

Mevsimin nemli dudağında

Evleniyormuşsun...

Ah! ..

Acı pıhtılı kan döküldü mü gözlerine

Çünkü, o anda üzerimde ki yağmurlar kan atarak

Karanlığın şemsiyesi benliğimi kapatmıştı

Anlamını ve anılarını alarak

Kuyuların bakışına bırakmıştım

Sensizlik sessizliği yüreğimi yakan kor

Ruhuma saran düşlerin donukluğunda kar

Seni nasılda sevmiştim

Rüyaların boyasını ufuklara çekmiştim

Yüreğimin sevda dallarını sana itmiştim

Şimdi ise yağmurlu cinayetinle yoksun

Hayatımın çiziminden çekip gittin

Ruhuma taş yığılarak

Istırabın kırbacında bitmiştim

Zamanımın penceresine sen dokunurdun

Kalemimin duygu tahtasında sen okunurdun

Bir vakitler seni,

Nasılda altın ufuklarda ısıtmıştım

Beynimi emen sevda süngeriyle fısıldamıştım

Düşlerimin üşüyen arazisinde seni işaretlemiştim

Sözlerimin dişleriyle, avuçlarımın kelebeğiyle

Senin gözlerini kafa odamda ısırmıştım

Hayatıma bir karabasan gibi çöktün

Yüreğimin kalabalığına yağmurunu döktün

Özkan Karaca