Duyan Bekleme, Ateşle Az Daha Eyleş

Yemek içmek uyumak

Esneyerek uyanmak

Ölümü denemek

Ona bakmak

Daha sonra uyanmak

Çalışmak oyalanmak

Ölümü hatırlatan uykunun mesajını almamak

Hep unutmak

Ve sonra haydi hurra sokaklara koşmak

Ölümü görmek denemek

Sonrasını düşünmemek

Görmemek

Hissetmemek

Uzaklarda ufkun dibinde batan güneş

Güneşin batışı ile mesajı almamak

Daldın yine hoş beşe

Bu nasıldır anlaşılmaz neşe

Gönlü bir sözle yerle bir etmek oldun bir serkeş

Yakıp yok etmek sanki beleş

Yakıp yok eden tebelleş

Sonra ölüme yatan seni gidi kalleş

Her şey sanki hakkın senin kendi aranda böleş

Sıra sana da gelecek sen az daha meleş

Az daha fosilleş

Her şey yanına kalacak san yüzsüzleş

Sonra ölümü hatırlatan uykuya yatan az daha kemikleş

Unutarak yatan keleş

Ölümle kucaklaşacaksın ey kelek kalleş

Şimdi sıra sende az düzleş

Kıvranmak belirsizleş

Kaçtığın ensende tuttu sen ateşe bir güzel yerleş

Acılarla sabitleş

Yaptığını çekeceksin az sakinleş

Kızma deme cefa, çektirdin cefa cefakeş

Bundan sonra yok sefa çekemezsin kimseye peşkeş

Ortamda müsait değil yapılmaz ki yağlı güreş

Yaptıklarınla başbaşasın şeşbeş

Söylenecek söz kalmadı bitti sen oraya iyice kökleş

Buna da deme çile, sen severdin çile çektirmeyi çilekeş

Sana baştan işaret verildi anlamadın ki gebeş

Şimdi yaptıklarınla birleş

İstersen uzun uzun eyleş

Hatta haykırararak meleş

Duymadın ki hiç alabanda ateşle gezen kalleş

Duyan bekleme ateşle az daha eyleş

Mehmet Aluç