Düşümdeki Kız

Bir kız gördüm

düşümde

deniz gözleri vardı

beyaz elleri

ve saçları

sevda kokan

buram buram.

Düşünceli yürüyordu

şehrin sokaklarında

ve şehir

dar geliyordu

sanki ona.

Yüzünde hüzün

elinde bir gül vardı

umarsızca tuttuğu

böylece yürüdü yürüdü

sonra güle takıldı bakışları

yaşlar süzüldü

deniz gözlerinden

gülü okşadı

öptü öptü

ve yere bıraktı.

ardından

kaçarcasına uzaklaştı.

Uzunca süre görmedim

derken bir gün

yine aynı yerde rastladım

bir şeyler arıyordu sanki

yitirdiği

sevdiği

unutmak isteyip de unutamadığı

ve gülü gördü birden

yere bıraktığı

solmuştu

ama o

hala bir güldü

eğildi narin bacakları üstüne

gülü avuçlarının içine aldı

yavaşça dudaklarına götürdü

bir öpücük kondurdu

gülün yüzüne.

İşte o an

şimşekler çaktı

gökyüzü karardı

ortalık toz dumandı

elindeki gül

açmaya başladı

açtı

açtı

açtıkça bir insan yüzüne

dönüştü

ağlamaya başladı

düşlerimdeki kız

yüreği taştı

şaşkındı

çıldırmış gibiydi

gökyüzüne doğru baktı

ve bir çığlık attı

avuçlarında tuttuğu gül

artık bir volkandı.