Düşersem Tuz Basan Ol

güz ağacıydı

dökülür yaprağında

acır yüreğim

dalına konan kuşla

fısıldar sessiz

umut serenadını

yalnızlığını

dalgalar arıtır mı

gökyüzündedir

tutsak alınan günler

yasın duyarsın

düşlersin yokluğunda

dağılmaz bulut

gözüm yollarda kalır

burulur bekle

sarınca benliğini

yürek sızlatır

seviler avucunda

düş tuzağına

düşersem tuz basan ol

130110-4denizli