Dur Gelme

Dur peşimden gelme sakın mavi gözlerine dokunurlar

Ben bir kaçağım tozlu yollarda takip etme beni

Söylemedi deme güzelim seni de mahkum ederler

Kış gecelerine dayanama o ince tenin güzelim

Sarı saçları karlar altında beyazlar ve yıpranır

Çünkü kaçamak yaşamak varya insanı çok fena ağlatır.

Her uzandığında toprağa bir soğukuk hissedersin

Kimseye söyleyemezsin ama deniz gözlüm

Sonsuz bir ızdırapla uzaktaki evini özlersin

Isıtmaz seni çalı çırpıyla yaktığın ateş

Başın döner hastalıklı olur gözlerin

üreğin yanar ama bir türlü ısınmaz aciz bedenn

Aklına düşer arada güzel bir hayat yaşama isteği

Keşke dersin hep keşke böyle olmasaydı

Ama hiç bir yol çözemez bu ölümsüz çıkmazı

Sonra göz yaşlarını sileyim dersin

Bakarsın ki eline kırmızı bir şeyler bulaşmış

Sonra anlarsınki onlar döktüğün göz yalarıymış

Kanar gözler yani sürgünlükte önleyemezsin

Memleket havası tüter burnunda yangın gibi

Çünkü kavrayamaz burnun alışkanlıklarını değiştirmeyi

Dönmek istersin geriye ben geldim demek istersin

Bilirsinki kapılar kapanacaktır yüzüne gittiğinde

Çünkü bir sürgünsündür sen insanların kalplerinde de

Anladınmı güzelim sen en iyisi dur orada

Benim sana verebileceğim hiç bir mutluluk yok anla

Derler ya her sevgi unutuurmuş zamanla

İnanmıyorsanda kendini inanmaya zorla

2004