Şiir • Bilinmiyor

Düpdüzgün Cümlelere Düzülüp

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Düpdüzgün

Ölüden beter hayatini ecellesip düzgün düp

Insan anlayip anlasilmak niyetiyle güne gölgeye yakinlasmadiktan sonra

Ne cicek cicektir ne cim cimen

Insan anlayip anlasilmayi dilemedikten sonra elinin ve eteklerinin altinda iklimlere

Ne bahar bahar

Ne sonbahar güzhazan…

Demek isterim ki insan hangi noktayi hangi virgülle tümleyip tümlecleyip

Bastan sona eksiksiz ve noksansiz kurulumlarla cümlelesip alemlesirse alemlessin

Edat zamir zarf ümlem dolayli dolaysiz dimdirek hepsi

Hepsine hepsi birden hepicici

Cücügü ecigi takisieklentisi ulamasi ve cekilip iden cümle cümbürü

Neye kifayettir süs satimli diksiyon kostagi kafa ütüleyici kalp yoruculuktan gayri

Insanoglukii insan

Kendi dilini okuyup yazmayacak kadar kendi kendine küs

Ve dargin

Ve acin

Ve gücün

Konusmaktan bikkin

Yasamdan yorgun

Kalbinden ve kafasindan sürgün

Anlasip anlasilmakta zorda, darda, kopuk, kovuk ve kovalaskin

Halinden habersize duyumsuz ve la“l ise ..!

Seyfi Karaca………….Kasim / 12

"Düpdüzgün"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...