Dünyaya

Ben ter ile yoğrulmuş ekmeği yedim

İnsan olmaya çok emek verdim

Hey dünya! Çamur dünya, batak dünya

Ben sana onurum ile geldim

Dert verdin, doldum taştım

Hayat bu, savaş dedin, savaştım

Hey dünya! Zalim dünya, adi dünya

Bilmem ki sana ne diye bulaştım

Yaşamı ölüme emanet ettin

Uydurup kader masalını

Yüzüstü bırakıp gittin

Hey ömür! Acı ile, hasret ile

Yaşanmadan nasıl da geçtin

Hey dünya! Hain dünya cana yettin

Ben bire bin emek verilmiş ekmeği yedim

Haybeyi, düşeşi bilmedim

Zevkin sefanın neşesi ile gülmedim

Hey dünya! Çamur dünya, batak dünya

Ben gururum ile

Ben onurum ile geldim sana

Bırak ta yine öyle gideyim meçhul sona

Yarınların yarınına...

Gürsel İleri