Şiir • Bilinmiyor

Dünya’nın Hal-i Pür Melâli

Yazar / Şair

Tahsin Özmen
person

“-bunları söylerken kendinden utanır dilim-"

I.

Usta…!

Dünya nereden geldi…?

.

“Benim gibi…

Sıcak bir patlamadan doğdu derler”

II.

Usta….!

Nedir Dünya’nın rengi….?

.

“Biraz kahve rengi…çokça da kahpe rengi

Uzaydan mavi görünür dese de embesiller”

III.

Usta…!

Nasıl bir yerdir Dünya…?

.

“Zalimi, zulmü,

Arsızı, hırsızı,

Yalanı, yılanı, talanı çoktur

.

Diktatörünün, paşasının

Ağasının, beyinin, maşasının...

zerre kadar acıması yoktur

Bülbül yuvasına yarasa tohumu ekilir

Yeşil sevilmez…ağaca bıçak çekilir

.

Her şey şehvete hebadır

Varsa yoksa zevk-u sefadır

.

Bazılarının efendisi ayna

Bazılarının paradır

.

Yoksullara zırnık,

Hırsızlara, soysuzlara bin-bir yemişli arpalık

.

Sırtlara kamçı, boyunlara darağacı

Çokça zulüm, çokça zorbalıktır"

IV.

Usta…!

Kimin dünyasıdır bu Dünya…?

.

“-Yalanla-dolanla, hileyle-hurdayla,

hançerle, kılıçla, tankla, topla iktidarı gasp eden

-Zulümle-ölümle,

işkenceyle-korkuyla, copla halkı zapt eden

-Dini, derisi, ırkı benzemezleri

-Çocukları, gençleri,işçileri, emekçileri,

-Aş-iş, ekmek isteyenleri

-Hak-hukuk, özgürlük, demokrasi diyenleri

-Emirlere direnenleri, meydanlarda yürüyenleri

-Tankla, tüfekle, roketle, kimyasal gazla, bombayla,

asker dipçiğiyle, polis kurşunuyla canice katleden

-Aklını-izanını,

ahlâkını, vicdanını yitirmiş,

anlı şanlı kralların-karaliçelerin,hünkârların-şehzadelerin-sultanların

diktatörlerin, despotların, tiranların

devletlû’lerin, muktedirlerin, suyun başını tutanların dünyasıdır bu Dünya-“

-Garip değil…hep âbâd olmuş güler

Mazlumun gözyaşında....zalimin saltanat kayığı yüzer-

.

Alçakların dünyasıdır bu Dünya

İplemez kimseyi in olmuş çakallara

Bilmem halâ hangi yüzle döner”

"“-bunları söylerken kendinden utanır dilim-""

V.

Usta…!

Nasıl bilirsin Dünya’yı…?

.

“Çocuklarını beceren,

-ki ib.e olduğu yuvarlaklığından bellidir-

Yalanla besleyen,

-ki leylekler bir süre anne olarak bilinir-

Açlıkla terbiye eden,

-ki açlık Dünya’nın hiç sönmeyen ateşidir-

Güle bile diken veren

-ki bu Dünya’nın pipi beyinliliğinin işaretidir-”

VI.

Usta…!

Dünya’yı hangi efendiler kekler…?

.

“silah tüccarı…

eroin tüccarı…

kadın tüccarı…

insan tüccarı erkekler”

VII.

Usta…!

.

Ölümlere ağıt yakmaktan,

Katledilenlerin çetelesini tutmaktan,

Petrol kuyuları için vuruşmaktan başka

Bu Dünya ne işe yarar…?

.

Kan sızıyor dört bir yanından

Söyle nasıl kapanır bu yaralar…?

.

Dünya’nın karanlık örtüsünü kaldırır mı Güneş…?

Umut diye yaksak,

Umut diye sarılsak

VII.

Usta…!

.

İnsanlık…

Dünya üzerinden kudurmuş bir nehir gibi gelip geçiyor

Dalmış tükenişinin seyrine, sadece deli gibi yiyip içiyor

.

Oysa şekerin tadını,

baharın adını unutturdular

Anlamıyorum babalar hâlâ çocuklarını…

nasıl oluyor da küçük generalim diye seviyor

Galiba yaşamak üç-beş beden büyük bana…

bazen bir beyaz kelebek olup,

göklere uçasım…

bu Dünya’dan kaçıp gidesim geliyor

.

Zira, Dünya kaptansız,

Dünya çürümüş, Dünya hasta

Denizler tuzlu ama balıklar yine de kokuyor

Ne olur söyle bana…! ! ! ! ! ! ! ! !

“Cennet Dedikleri Dünya” ne yana düşer Usta…?

..

.

1990

*tahsin özmen, bez bebekler de üşür, çatım&baskı yay, ank, 2006

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...