Dünyam

Sonbaharın hüzünlü yaprağını bilir misin?

Eline aldığında buruk bir his bırakır insana,

Dalından yeni düşmüştür oysa yeryüzüne

Alnında açılırya gonca güller senle başlar her anım,

Çözülür dizlerim, sererim ömrümü ayaklarına

İlk gün doğumu senle başlar yine senle biter,

Çabucak bitmeliydi gün batımı

Ellerimi gökyüzüne uzattığımda tutmalıydım adını sen koyduğum her yıldızı

Keşke diyorum kayan yıldız olup saplansaydım yüreğine yaşar mıydım sende ?

Anlamsız gelecek belki ...

Şu garip sözlerimin her cümlesi

Ilık rüzgarın esintisi vardır ya hani üşütür ama huzur verir

Gözlerine bakınca öyle hissediyorum işte...

Irmaklarımın doğduğu yersin dünyamda,

Meçhul bir gemiyim belki okyanusunda

Sana çıkmaz belki girdiğim bu yol

Açmaz belki yüreğinin kapılarını ellerim

Nasılsa bilmeyeceksin yüreğimin derinliklerini

Anlatsam hani bilmek ister misin yine de bende ki seni ?