Duhok’lu Çocuk

Toprağı delik deşik

Yerlerde

Acısı boy veren

Bedeninden

Kafası kesilmiş

Yanağında gülümsemeleri

Katledilen

Ölümün ellerine

Sürekli kanı dökülen

Boncuk gözlü Duhok’lu çocuk

Çeteler bir simsiyah zaman bıraktılar ülkene

Bundan böyle yüreğim yangın mahalli kalacak

Sevgi denizine umut bağlayan

Tüm kayıp günleri korku dolu

Boş inançlar uğruna

Sırtına mızrak gibi

Hançer saplayanlar

İffet, namus bilmeyen

İslamiyeti öven

Cellatlar

Ezidileri katlederek

Köy basıp

İğrençlikler işlediler

Dicle kıyısında ki

Tükenişin

Ölümüme yetiyor da artıyor

Beni yakan beni bitiren sen oldun

Ülkesi yaralım, yüreğimi derinde parçalayan çocuk

Şengal’da al yeşil yaz

Cehenneme döndü

Bedeni

Kanlar içinde kalana

Kadim toprakların

Çocuğu

Alnı secdeye varanlar

Manastırda, Kilisede, Laleş’te

Melek Taus’a tebliğ edilen

Mabette

Canice ezip geçtiler tüm insanlığı

Adına ezgiler, rubailer, ayinler yazılan

İsmini mısralarda ağlayarak okuyorum ey Bargiran

Başına gelenler

Kader değil

Ülkesi Ararat kadar eski olan

Bargiran

Yobazlar

Tüm memleketten defolmadan

Kadim olan Mezopotamya yüreğimde cüce kalacak

Mehmet Çobanoğlu

17.08.2014

İstanbul