Şiir

Dost Yarası

Boran olmuş eser yaban yelleri,

Bizim orda açar yaban gülleri

Güz gelince hızlı akar selleri

Dostluk acısı ne feci yaradır.

Seher vakitleri kuşlar süzülür

Bitmez sancılarla özüm çözülür

Dokunsa elime kanım dökülür

Dostluk acısı ne feci cezadır.

Bağbanımda gamsız bülbüller öter

Muhabbette sinsi baykuşlar biter

Dirlik meclisimizde hepsi yiter

Dostluk yarası ne feci cefadır.

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı