Donuk Dönemeçte Günardılları

Bir dakkka bir dakka..Şimdi şurda ,

Sözünüzü balsız böreksiz kestim...Farkındayım...

Hani öylesiyle hiç alış-verişim olmadı diyecektim

Samimice..

Samimice söyleyim, hiç eksikliğini de hissetmedim o

Bozuk dükkanlar bezirganlayan külüstür çarşının

Hiç öyle gündelik başlangıç ve bitişlerin tarihi eserliğini buluşturan

Ya da ayrıştıran bahtı talihsiz

Yedek parçalığına hep insanı negatif paydalı miladi rütüellerin

Kuru gürültüler koparan törensellerinde ismim

Kayda geçmedi hiç

Seri numarası sonlanmasız türeşen

Birbiri peşi sıra yalnızlaştırılmış mahkumlarda kumanya kapışarak

İnsan sesine ihtaç çürüteçlerin ana kumanda merkezlerine

Ne ismim, ne cismim..

Adaklanmış tükenişler adına bulaşmadı hiç..

İzinden hiç gitmedim...ama duyarım delirgin çığlıklarını duvarsız açıktan

Kurtuldum sandıkları gece zindanlarının en vakitsiz bir yarılarına

Tetiğine boşanmış fişekler gibi hucum edişlerini

Yolunu şaşırdıkları hayatın kimbilir hangi dip bucağından

Çıldırırcasına kudurgun barut

Işıl ışıl yakarak karanlığı...vuracak kimseyi bulamadılarsa o körde

Göğün alın çatına...

Bayram olsun isterse adı

İsterse seyran olsun zemherinin kış gününden birgünü

Köşesi dönülen namı değersizse gün bulup

Gün eskiyen kokuşmuş tebrik kartı ezber nakarat

Çoğu hayal pirestiji üzresi harcanmışlıklardan uçtu uçtu

İnsanlık denen bahisten yiyip bitirdiği kuş uçtuluk..

Adı var kendi yokluğun dilek ve taziyeleriyse görünmez somut

Hiç bulunmadım..yalan sofrasında ben öylesiyle ama feryadı duyarım..

Ve köy nasıldır...?

Klavuzsuz bakıp görebildiğim köy...?

Düzünde, dağında, ilinde, yolunda,

İnsanında köy..? Vaziyet nedir ben ondan bakar ederim

Şenlik nedir, ne alemdir hal ?

Var mıdır herkesce dünden kalma paylaşılabilir yüz güleci

Yok mudur hissesi aştan ekmekten ve aşktan ?

Kapısı güvenli, gönlü hayata sımsıcak,

İşlek midir..

Duvarda baaaak

Baaak

Baaak..! Dilsiz ağızsız durmayan

İnsanıyla günü gününe dönen zaman ...

Yoksa yıkıp kafayı fıçıya baruta..

Yüksek ateşli dehşetler saçmalamasıyla yorulup yıkılana dek

Adı eskiyeniyıl konulan

Ve uyandığında kütük gibi kafası darmadağın pus.. bulanık...

Geceden kalma tahrip bulaşıklarıyla ortada yığılı kalan ezgin bir sabah

Köy..

Duman mıdır..? Gergin...Bıkkın...?

Hani yediği içtiği zehri zakkum sen ve ben köylüsü köy..?

Bulamazsa kimseyi,

Ortalığı yakıp havayı ateşe boğarak..

Yaygın sis örtüsü altındaki insan kandırmacalarıyla maytap geçmekle

Aslında çığlık çığlığa kaybını duyuran...

Seyfi Karaca........Aralık / 10