Donmuş Dallarda Çiçek

İyidir beraber olmamız

Yaklaşmış, değişik.

Duyulur çevrenin gürültüsünde

Issız

Bizde bir şey eksik.

Belki de bir şey fazla, yıllarca bilmedik

Çökmüş birdenbire ağır:

Bir kırık gülüşte

Yitik

Ümitsiz hatırlanır.

Bulmak gibi tıpkı

Karlar altında kayıp uzanırken ova

Yolu kendiliğinden,

Donmuş dallar esen ılık rüzgâra

Çiçek açar çekingen.

Aldanarak, unutulmuş

Senin yolun ayrı, benimki ayrı

Az sonra ikimiz de yalnız

Kısa bir zaman için, saat beş suları

İyidir beraber olmamız.