Dönerdolaptan Muhacir

Panjurun ipinde sallanip duruyor dünya denen örensehir

Viyadüklerden asili kalan cigliklarin biraktigi asagilarda kaybolup gidene ucurum

Pencerelerin boynu kilictan ince kildan keskinmis ki hani böyle yoksul

Ve muhacir

Siyrildikca kininden kilif, suratini hepten eksitip ölüsünü büyük zafer isaretleriyle kutlayan

Sokaklarda kesif barut kokulari öfke yiginlariyla asilmaz daglar gibi birikili

Maytap geciyor gibi zindani gardiyan olan karanlik

Her yil daha da doymayan büyük bir istahla kendi kendini köpürtüp kabartan feryatta

Feragat gelip hüzün kucak dolusu eskiyen yillari kucaklasiyor

Kendinden gecmis bir bikkinligin baska bir insani bekler gibi hamhayallerde sürgün

Yeniyil kandirmacaligina bombos bir tartiyi terzilenerek yilgin ve yesyenik

Insandan sonrasi dönerdolap insan

Kabala kesik hesaba kuru gürültüler kalabaligi

Ve kafasi kalbinden cekilmis böyle hafif

Hani böyle yamuk yatik yan

Kiyak sessizlik

Seyfi Karaca…………Ocak / 13