Dönen Döner Döpdöner

Nedensiz, zorunsuz

Tutsağı mısın yaşamın?

Ya hüzün biriktiren akşamın

Sayısız pişmanlıkların!

Kaç soru peşinden

Çıkış alırsın

Benliğine uzanan

Arapsaçına tutsak!

Soru belirir başucunda

Susmak yasak!

Neyim-Kimim? !

Kaç soru geçti aklından

Benliğinden, kafandan

Sordun mu hiç;

Çok gerekli miyim evrene?

Yoksa, yitik yanıtlara gebe,

Olmazlığında (mı?) saklı gene

Olmazsam karmaşasında

Dünya dönmez; (mi?) ne! ?

Sarmadan Özbenliğini,

Korkular(ın) a mayın döşe!

Arkasına bakmadan umarsız

Önüne katarak umutları,

Arkasında özlemlerin heybesi

Dönüp dönecek

Döpdönecek dünya yine!

Kara tablonu yırtacaksın

Şairimsin sen, hep öyle kal!

Bırak sözcüklerin kanadında

Şiir uçuralım biz

Konalım gerçeğe!

Dönen dönsün, yine!

Sözüm vardı, geldim,

Sıra sende;

Bir mezarlık yer aç Anne!

Dönen dönsün,

Döpdönsün!

Ne gam, ne solfej,

Merhaba Anne!

Müjdat Eraslan