Dön

Öyle de alışmışım, kapımın her açılışında

Seni karşımda bulmaya

Boynuma sarılışına

Hal hatır soruşuna

Öyle de alışmışım, meğer sana

Bu sessizlik, bu yalnızlık

Yokluğun çok acı geldi be gülüm

Yüreğim parça parça, saat gecenin dördü

Uykularım yine bölündü

Yine hasret ile ağladım durdum

Dönersin diye hayaller kurdum

Hep, kendi kendime sordum ?niye? ?

Ne gerek vardı, böyle çekip gitmeye

Öyle de alışmışım, varlığına

Katlanamıyorum, yokluğuna

Dön bebeğim, dön sevdiğim

Yalvarıyorum sana

Yalvarıyorum, dön bana

Yazık etme ikimize

Bu ayrılık ondurmaz, barındırmaz bizi

Bu hasret, bu pişmanlık yakar durur yüreğimizi

Dön be canım, dön

Neredesin, nerelerdesin?

Nasıl böyle çekip gidersin?

Ah! Bir bilsem neredesin

Öyle de bağlanmışım sana

Tiryakisi olmuşum varlığının

Gel artık, dön

Dön be bir tanem, dön

Gel yıkma şu yuvanı

İnan eller çekmez nazını, kahrını

Zaman gelir kötüye çıkarırlar adını

Kır bir tanem, inadını, dön

Dön, gözünü seveyim, dön?

Gürsel İleri