Dolup Derdi Dolap Değirmen

Senin dalların ince

Yükün taşınmaz derecelerden ağır mı ağır

Canını yolda bulmuşu olmaların bağlandığı iplerle

Üstün yağmur

Altın kaygan ve yahut çamur

Senin.. oralar fani

Oralar sonsuz aynaların

Yoklanmış bütün silinmiş adresi

Sisli bakışlarına resmolan bütün resimlerin

Göz gözü görmeze solduğu ışık salkımı ve zifir

Senin oraları her ikisi hem muhacir

Hem de misafir tarifsizliğin

Değdikce elleri yolunup gelen hansız kervana

Tarihi silinmiş kiriş taşlarının ne yurttur bilinmeyen

Bozulmuş bir devran mıdır..? Zülfü siyahtan geçen yara

Sesi fısıltılara kısılırken gökyüzü

Birdenbire yatağından yırtılıp gelen bir yağmurun

Aklına gelmiş bütün hayallerden kopup gelen herhangi damladan

Sıra saza söze gelinceye kadar sen

Avunacak uslamaz hallerden,

Çıkıp elden avuçtan

Dolup derde, dolap değirmen...

Bütün kaçışlar uğrunda

Yalnızlık belası sonsuz kalabalıklara

Meydanları boş bulunmuş saatleri dört dönmekten

Bundandır geçmişin adına meçhul

Ve böyledendir geleceğinkini muhacir

Eyvahlara göçmen yazışın

Seyfi Karaca.........Mayıs / 10