Dolunaylı

Akşama güneğriyorken bahar bahçeliklerinde yaz

Ilık bir yokuşun pervanesine kanat çırpınıyordu yeryüzünün kuşları

Aradan geçen onca günler vardı ki,

Sylt adasında kum saatine nice özlemleri sığdıran

Sanki yıllar vardı toprakla su arasında denizleri kuzeyleyen

Canözünden tutuşmuş hırçınlıkla birbirini kovalayan dalgalardan

Sonra yanmış mum pencerelerinde alev aleve geceleri sararken zaman

Annesinin güzeliydi sütbeyaz gülümseyişleriyle beklendiği sokakta görünüveren

Hanna...

Dudaklarında söylenmemiş melodilerin yükü vardı,

Düşürdüğü gölgelerde susam güzelince Hanna naçar

Saçbağını kiraz küpelerinden takınmış dalların esimiyle Hanna

Geceye dolunaylar doğdu birden

Kendi bakındığı yorulmuş düşlerden benle kamaşık,

Sevenle sevilenlerin aynası birbirine görününce

Seyfi Karaca...........Mart / 2004