Dokuzuncu Sonnet

Yağmur yağıyor, kış yağmuru şakır şakır

Gecekondumuz birkaç yerinden yine damlıyor.

Üstümüz eski püskü, tel dolap tamtakır

Umutsuzluk aç karga sesleriyle bizi selamlıyor.

Pusmuş kilimin üstünde altın gözlü sarman

Bir huzur müziği üflemede mırıltıları.

Gürültüler kopmada evin ardında zaman zaman

Dağı çökertmekte üstümüze yağmur suları.

İçiyoruz Şerife'nin yorgun eliyle koyduğu çayı

Isınıyoruz, peri padişahının sarayı

Bizim gecekonduyla hemen yer değiştiriyor.

Tepe koptu dayandı gecekonduya ama ne zarar!

Yoksulluk şiirleri yazan ele yazın yine iş var

Burada zor insanı da şiiri de pekiştiriyor!