Dokuz Sekizlik Kırık Havalı Meramda

Hayatın tanıklığına sırt dönmüş

Eşkiyası bol,

Düzeneği bozuk,

Suratı zebani çirkefliğinde kitapsız kanununu kendince yazan

Böylesi cenderelerde nice mahkemeler kaybedebilir kişi

Mühüm mü...?

İnsanların insanlıktan çıktığı

Ve çıkmamakta inat edenlerin insanlığından çıkanlarca

Dünya evini her yollu hinlikle başına geçirdikleri

Gönlü viraneye yıkık

Aklı uyanmaz uykulara yatık

Fikri canavar çalan düdüklere uyuşuk

Hayali kör...düşü küf...dileği köhne ve kaypak...

Asıl kayıp bu yolla züğürt kazanca ifritlik edendedir ki

Diğer yanda kazanansa davası derdi dünya ile olandır

..ısrarla yaşam yakını tanık olduğu sebebiyle yürekliliğini

Hiç bir pahaya,

Hiçbir yerde ,

Canı-teninden bırakmaksızın hiçbirzaman.....

Hiçbirzaman milim sapmaksızın hayatı işaret ettiği

Canı gönüllüsü güzelcelere

Hiç..

Hiç mühüm değil böylesi meramda dokuzmuş..

Onmuş...

Bilemedin sayısı kaçıncı köhnelerden mahkemelere düşe kalka

Fikrini zikrini kireçli yüzlerine asmakla yetinmeyip

Omzunda betonul sepetlerce taşıdıkları kafasızlığın

Hayattan yokluğunu çivileyenler mıntıkasından kovulmak

Hiç mühüm deği hiç..!

Asıl kaybetmenin esasen ta kendisi olan

Önü alınmaz adaletsizlikle kuduz kuduz kişibaşı salgınlaşıp

Damarında taaa ki insan yanını taşımayacak kadar

Kandan ve candan soğulup

Trampet bozan takımlar gibi bir parmak boyu yanlış

Yahut

Yalanlarda sultalıklar soytarılanmanın sündüklük kazancına

Kendi gözünden çıkamasız çürüğe saplanmaktır asıl kayıp..

ve kalbinden telafisiz ölmekle tümüyle siyaha definsiz...

Yalaşıkda..

Bulaşıkda...

Dalaş döleşikte ölüp gitmekle fertbaşı ebedi

Yüzsüz - izsiz kalıp gitmek olan asıl kayıp...!

Lekeli kuytularda

Kendi cansız bedeni üstünde...

Kirlinin kirlisi azapta...sefilcelerde kurakta

Seyfi Karaca.......Nisan / 11