Doğum Günü

Dışarda çılgın bir yağmur...

her nisan böyledir bu şehir

ansızın teslim oluverir

yağmurlara böyle çiçekler..

ne zaman şimşek çaksa

hep böyle başı boş kalır sokakları..

ve zifiri bir karanlık duruyor şimdi

geceden kalma..

sabaha ne kaldı şunun şurasında...

Ve masada tek başına yanan bir mum

ben yine sensiz üflüyorum

yeni doğan günümü

belki de sensiz geçen

bu üçüncü doğum günümü

yani seneler hep benden

alıp götürüyor

ama sen hep aynı yerdesin

hiç değişmiyorsun

ne bir eksik ama hep bir fazla..

Tarih yine on üç nisan

takvimlerden düşerken sayfalar

yine sen düşüyorsun yalnızlığıma..

halbuki söz vermiştin

ama bu senede unutmuşsun anlaşılan

oysa hiç unutmam dediğin sözlerin

dün gibi hatırımda...

Birazdan sabaha kavuşur gece

aydınlanır içimdeki karanlık..

ve masada fazladan duran

bir pasta tabak..

ve ne yazık

şahidi yok bu sensizliğin ondan başka

oysa bir bilse gözlerim

bu kadar kaygısızca uğurlamazdı

onlarda seni gözyaşlarımdan..

Bugün on üç nisan

yani benim doğum günüm..

ama hiç bir şey yok hatırlatacak

sensizlikten başka..

ve ben her sene bana verdiğin

ama tutamadığın sözleri hatırlamak

için yine bugünü bekledim..

Neyse sabah oldu artık...

Sensiz geçen koskoca

bir seneyi daha

uğurlamak üzereyim...

bağışla sevgilim..

yine gelirsin diye

boş yere ümitlendim..

Zaten gelmiş olsaydın

bende bu şiiri yarım bırakır

çoktan yırtıp atmış olurdum..

ama gördüğün gibi

saat sabahın beşi

ve ben oturmuş hala sana yazıyorum.....