Diyar-ı Sevgili Menteşe

Bahar erdi yine

Vardı durdu toprağa çiçekler dallandıran perçem

Eğdirmiş zülfünü utangaç yanaklarında iklim bahar

Sayda sazı, seyranda sözü,

Badesinde gizli ateşlerden yanan buğ

Büyülü lehçelerle olmuş olgunlaşmış cemrelerin tülünden

Saçıldı yine ateşlere düşen cemreleriyle kıvılcım

Dumanına dumanına ah ne yangın...

Çitlembikten çiğdemden

Engir püskülleyen bağında kırçiçekli dağlara gönenip

Gün duldasına serildi güneş,

Kengerden...... kangaldan........

Bu senede yine yaza

Bu sene de yine poyraza poyraza yaza çıktın..

Bu sene de duramadın elvan esen gönlünde yere göğe sığmayarak

Ebemkuşakları kuşandın, arasıra düştü belki yağmur dudağına

Belki bundan daha çok yandın, bundan daha çok korlarda kavruldun

Çorak dereler gibi hangi sahrada kime nasıl

Neçe ıslıklar çaldın çağırdın belki

Bakışların kömür gözlüsü ve siyah

Hasretliği gözlemekten duysun diye belki seni

El gibi bakan uzaklara, suskun dilli saylara

Kokarcasına.... tütercesine..estikce esercesine

Gül ne ise ondan daha belki gül...

Bu sene de bahara erdin

Yaza çıktın bu sene de

Gözün aydın olsun

Ve uzun olsun ömrün

Bizli düşlerin gelin güzeli

Menteşe diyarı sevgili

Seyfi Karaca...........Nisan / 11