Diyar-ı Narına Sonsuza Müebbet

Bir yer biliyorsan kalbin kadar yakın

Biryer biliyorsan sevmek kadar emin ve güzel

Bir hal biliyorsan aşk yangını buza ve bulutlara karışık hasretle

Bir yol biliyorsan durmaksızın yürümelisin meylini

Hani dalıp da başkaya sapsan

Seninle birlikte yoşunup ve seninle birlikte aşınıp

Uçurumlara devrilecek olan zamandır düştüğü peşin sıra seninle birlikte

Dursan yahut dösen gersingerisine sıfıra

Vazgeçmiştesin böyle sıyrıklarından kurtulamayan yaralanmışlıklar köhnesi

Sıvışıp kaybolsan günü batan karanlıklarla

Ardında bıraktığın yaşam yeşertilerinin seni sana çığlıklayan seslenişidir ki..

Duymamazlıktan gelemezsin seni hayatta tutan nabzını

Terkedemezsin nice hafıza kayıplarına aşka eş olan canını

Büzülüp kapanamazsın gözlerindeki gören ışığı

Duyumsayan rengi hisslerinde

Anımsayıp algılayan farkı aklında ve fikrinde

Şaşıp kalamazsın da ortalıkta, öksüzde,

Yani bırakıp gidemezsin aylağa çaylağa ömrünü

Yediğin yavan,

İçtiğin yaşık,

Doyup kanamazsın ne tatlı, ne de acıyla bu durumda ziyansın

En zakkum zehirlisi sofralardan soğutulmaya bırakılmış bulanmalar gibisine hani

Kavrulur kıvranırsın... örtbas etmeye kalksan varlığını,

Hani ya da yokluğa sürgün etsen, unutsan gitsen hepten cismicihanını

Söner solarsın kül yahut gül gibi

İşte böyle deli vaziyettir hem kıymetli hem de delali

Dünyayı dert diye yüklendiysen,

Aşktan gayrısına vereceğin ne sual vardır, ne mapus mapusa sorgusu

Vebali kisbik"arına yandığın divaneliğedir

Divanelikse müebbeten sevdiğine...git o halde, koy uğruna ömrünü

İzinden demsürüp yolculandığın her yer,

Di-yar-ı narına aşkın

Sevmek sevabından mübahtır...

Seyfi Karaca...........Ocak / 12