Diren Okmeydanı

Öyle sessiz olduğuma bakmayın

Ağız dolusu

Kan tükürüyorum

İçimde oluşan

Yaralardan olacak ki

Çığlıklarım yapıştı dilime

Bir tutam sevdam kaldı

Onu da paylaşayım hepimize

Ancak benden kalan naçiz bedenimi

Gömün, beklenen halk devrimin izdüşümüne

Baharım çoktan uçtu gitti

Mayıs’ı unuttum

Şimdi her yerde kış

Her an Şubat’ı yaşıyorum

Mevsimler mi tükendi

Yoksam ben mi tükendim

Kuşlar, börtü böcekler, güler, çiçekler kalmadı

Yanı başımda

Gülüşleri

Yüzlerinde kurumuş

Özgürlük isteyen

Çırpına yiğitlerin

Süzgün bakışları ürpertiyor beni

İyi bilinmeli, kurşun yarası öldürmez bizim gençleri

Kulağımda annelerin

Sesleri

Ağıtları

Yürekler kan ağlıyor

Diren Okmeydanı

Güneşli bir günde tüm acılar saplandı kaldırımlara

Halkların ölülerine dil uzatan

Densizler gittikçe çoğaldı

Bir ağırlık çöktü

Her iki omuzlarıma

İçimde

Kürdistan’ı isyanım depreşti

Asi öfkem dudağımda patladı

Katillerden soracağız

Sıktıkları her kurşunu, öldürdükleri gençlerin hesabını

Bu bir sınıf kavgası

Bir özgürlük sevdasıdır

Ey Ceylan Önkol

Erkan Encü

Berkin Elvan

Uğur Kurt

Ayhan yılmaz ve tüm devrim şehitleri

Söz her gün anacağız sizleri

Kınayarak kalleş kurşunları kınayarak tüm namussuzları

Mehmet Çobanoğlu

25.05.2014

İstanbul