Diren Bataklığa

Kendi ağında boğulan

Örümcek

Sıkışınca zehrini

Bedenine kusan

Akrep olmanı

Ya da yaşlanınca

Temel içgüdüyle sürüden ayrılıp

Ölüme koşan! Duygusal bir fil olmanı istemem

Ne olur, istinat duvarı gibi ol! Diren her türden bataklığa

Bırak kan damlaları düşsün

Alev topuna dönüşen yüzüne

Bırak gözyaşların

Sel olup taşsın

Bırak fırtınalar kopsun

Bırak şimşekler çaksın

Gökyüzünde kara bulutlar dolaşsın

Yüreğinde ki acı coşup geceye aksın

Yılma, duraklama prim verme eşkıyaya

Elbet Zemheri geçecek, az kaldı o beklenen bahara

Ne denli asi

Ne denli sevdalı

Ne denli onurlu

Ne denli de insancıl olduğunu

Nede çok özlemini duyduğun

Aydınlığı

Özgürlüğü

Kardeşliği önemsediğini biliyorum

Kürdistanlı arkadaş, ey yiğit yoldaş

Asla boyun eğme, seni köle yapmak isteyen zalimlere

Varsın pas tutmuş zincir

Kollarında olsun

Varsın sana

Terörist damgası vursunlar

Tutanaklara da

Adını “bölücü” yazsınlar

Sırtını yasla soğuk ranzana

Kemiren o zindana rağmen

Özgürlüğü besle yüreğinde

Küflü duvarların dışında; kapkaranlık bir şehir olsa da

Pulluk misali, karanlığı yırtarak gelen bir güneş doğuyor

Mehmet Çobanoğlu

05.12.2014

İstanbul