Dil Yarası

Gönül kuşum, hasretin yalnızlık kafesinde mahpus...

Durmadan kanayan yaralar, gönül kuşuma mahsus...

En derini, kendi dilinin yarasıdır insanın, fakat

Susmak öylesine imkansız ki, elindeyse gel de sus!...

Her doğru her yerde söylenmezmiş, hakikat!

Doğruların karşısına yanlışlar dizilmiş kat kat...

İnsanız hepimiz eğrisiyle doğrusuyla, kabul ama

Doğru ve yanlış yaradılışımızdan, böyledir hilkat!...

Ya dilini tutacaksın... Ve kanatmayacaksın yaranı

Ya da tuz basıp yarana, söyleyeceksin içinde kalanı...

Hiçkimseyi suçlama kendi hatalarından dolayı,

Ya hakkını ver bugünün ya da bekle, hayal yarını!..

Dil yarası bu, öyle başka yaralara benzemezmiş!

Dil yarasının acısı yaşadım hiç mi hiç dinmezmiş...

Zamanın ilaç olamadığı tek hastalık bu olsa gerek,

Dil hançerinin karşısında, en uzun yıllar bile