Devransarayda

Bahar toprağında buğlanınca zor hayallerin meskeni

Atlar koşulunca dağlarda tüten dumana

Damlarda otura otura usanmış kar....

Gidesi tutunca diyarı köşküne aşkı çağlayan akar suların

Sorulur mu müsade var mı diye amana gümana

Sebepsin ey gelen konuk

Buyur gel eylen eğlen...

Aşk senin

Saray senin

Köşk senin...

Seyfi Karaca.........Nisan / 2004