Dersen Yok

şimdi yaşıyorum yaşamak ise

yediğimin içtiğimin tadı yok

ben eller de görüyorum mutluluğu

şimdi ağlıyorum gülmek dersen yok

yoruldu bedenim yorgun bedenim

yaşamaya hevesim dersen yok

çağlayan o dere kurudu şimdi

etrafındaki yeşillikler nerde dersen yok

o eski insan ben değilim artık

önceki neşemden şimdi eser yok

kapalıy sam içime sebebim nedeni belli

zalim sevgilin nerde " dersen yok "

yazan - ismail civelek

develi köyü

pamukkale

denizli