Derin Kuyu

Kanamış her yarasına ulaşmaya çalışırken azad

Kalbinde kamalar oynuyor, saplanmış elleriyle sancı deşen kezzaplı

Gözlerine bulutlu bir düş gibi kaybolup giderek

Bel ki de içindeki sökün etmiş yangınlara bir anlam vereyim diye

Yağmur çöküyor acı bakışlarla aralı kirpiklerine

Feryadı nehir kıyılarına gölgelenir gibi

Kendi kabuğundan çıkarak geri gelmesi hükümsüz zaman

Düşüp döküle döküle

Kavrulup kıvranan sancılarını gül benzinde kül edip

Büyük çığlıklarla sığınacak yer atramakta sanki

Gökteki derince kuyu

Seyfi Karaca........Haziran / 11