Derdiyle Derman Olana

Hayatın üstüne titreyen sessizlikteydi

Baştan kolay atılmış ilmeklerle dolandığım yüküm kendimeli

Nasıl iifade etseydi ki, susuşuyla seslendi l"al lehçe

Zor bir meseleydi aşk baştan...

Kendi kendisiyle kavrulup duran güneşe vardım gittim böylece

Bir avuç ateşe yandım,

Vardım gittim suya attım denizi

Yalnızlığının kabuklarına çekilmiş bir duvar resmiydi danışmaşız dönüşen dünya

Gittim vardım gül zarzettim dikenden

Ve çilesinden yuvasını kendi geldi ördü niye yaktığını bilen aşk kalbimi

Şu gün şu zamandır da halen

Derdiyle derman olanlardan divanesiyim..

Seyfi Karaca.........Ocak / 12