Depreşkin

Biliyoorsun artık

Yani en az bilmiş olmalısın, adını ezberlediğin kadarsan

Geldiğinde yanlış ve yabancı anahtar kilitlerini

Ve kapı kollarından tutmayacak kadar kendinden eminsen

Biliyorsun artık, yahut bilmelisin..

Başkalarının yerine kendini koymak

Onlarla yapılmış anlaşmaların bire bir taahüdü olmadığını

Sözün sebatın yoksa kendini hayatın kapısına çıkaramadığın kıskaçtan

Her attığın adım kasırgası kopuk tamirsiz bir zelzeleye

Depreşir durursun

Eğer ki yolunu bellediğin uzaklar kadar çoğalıp

Tahminden ötelere gidemiyorsa insana dair yanılsamaların

Boşuna yoruldun ozaman avunduğun beşiği

Seni okumaya çalışan insan dilinden uzak alfabeyi boşuna yazdın

Çocuk şarkıları demek...

Baştan sona boşuna çaldı üzüldü

Mandolindeki ılgazdan...

Başına kar yağdıkça yanan bir dağ gibi derdiyle tütüşüp dururken

Kendini savurup saçtıysa da menekşeli dereler sana aldanıp

Niye yaktı çoban yıldızlarını kara geceler

Yarınki şafaklara kutup yıldızı yol gösterdiğini niye

Niye soğulup söndüğünü kalbindeki ateşin insan sevgisine

Sesizliğe katlanmış bir akardiyon gibi sen de

Yani...

Seyfi Karaca..........Şubat / 11