Şiir • Bilinmiyor

Denize Hasret

person

Yetim bi çocuğun babasına duyduğu hasret misali bendeki deniz hasreti

Özledim..

Sahil kokusunu özledim.

Gözlerim göremez oldu Ankara 'yı ,

Ben geceler boyu penceremden denizimi gözledim

Ve de 4 duvarımda yalnız kaldığım vakitler pencerem benim 3. gözüm oldu

Tüm dünyayı onunla izledim

Kimi zamanda gizledim hislerimi

Çünki paylaşmamak istedim

Yıllar boyu öfke kusamadığımdan

İçime attıklarımdır psikolojimin sebebi

Antidepresanlara değil kağıt kaleme yanaştım

Ben her gece göğsümü kalemle ikiye böldüm ,

Zaman zamanda düşüncelerimi kararttım.

Sözde ne hissettiysem , içimden ne geçtiyse yazdım

Ama ben hiç göremedim yazı

Ya soğuk kış gecelerindeydim ya da yapraklarına sevdalandığım o son baharın ufkunda saplı kaldım.

"Yetim bi çocuğun babasına duyduğu hasret misali bendeki deniz hasreti"

Bi sabah alıp oltamı Keçiören sahilinde balık tutmayı düşledim

Ne kadar geniş düşündüysem o kadar saçmaydı düşlerim.

Sorunlarım var benim. Tepeciklerle dolu düzlerim

Zaman zamanda aşamadım tepeciklerimi geçmişimi izledim.

Maddiyata vuracak olursak muhtemelen 6 kuruş etmezdi

Hayallerim , umutlarım , hislerim..

Ama bi kez dahi solumuşsanız o sahili

Hissetmişseniz iliklerinize kadar

Ve bir daha ne zaman soluyabilecehiniz meçhul ise

İşte o vakit siz denize o size aşık ,

Olmuşsunuz demektir.

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...