Şiir • Bilinmiyor
Deniz Yandı Tanrım
Yazar / Şair
Tahsin Özmen person
/...bir zamanlar...
nasıl da mavi mavi gülerdi deniz
martı kanadında beyazdı tertemiz.../
.
asit yüklü yağmur damlaları...sanki çelikten
yarası ağır suyun...acır da acır
.
denizi döğdükçe damlalar…
susar "denizin kahkahası dalgalar"
balık kirpiklerinde kir…göğsümde çırılçıplak ölümler birikir
.
okyanuslara sığmaz bir damla gözyaşım
gözlerim...
sahile vurmuş kambur bir yunusun gözlerinde erir
.
kulaklarım...
yitik mavisine yas tutmuş denizin...felçli nefesinde esir
.
ş i m d i h ü z ü n s a a t i :
yüreğim...
ateşe dokunmuş bebek parmağı gibidir
.
..
bu çığlık denizin mavi sesidir…
duy tanrım…!
//...ben ki...
yolcu vapurlarında martı sesi satarım...//
1990
"/...bir zamanlar..."
tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı
yay,ank,2006
Yorumlar