Denği Denğine Aşk

Yaşamla kıyasıya mücadele etim

Aç

Çıplak

Çaresiz kaldım

Ama böylesi mutsuz olmadım

Hiç böylesi yorulmadım

Oysa sen beni ölesiye yordun

Senle olamıyorum

Senin varlığına

Dakika olsun dayanamıyorum

Sensiz

Ölüm bile hoş geliyor bana

Ama sana tahammül edemiyorum

Genç bedenime

Sarılınca buruşuk ellerin

O sönmüş ateşinle

Tutuşturmaya çalışırken

Dip diri bedenimi

Dümdüz dudakların

Öpmeye uğraştıkça beni

İğrenç inlemelerin

Gençliğimi yemeye çalıştıkça

Obur doymaz uçkur halin

Halbuki sen çoktan bitmişsin

Ahın gitmiş

Vahın kalmış

Ve ben

Ölmek istiyorum

Nefesini kollarını bedenimde

Hissetice

Ölümü mumla arıyorum

Kurtuluş yok senden

Bunu da biliyorum