Şiir

Delisinden Dağlara Düşmemek Elde mi ?

Kovsa kovulsa gene kendine

Ağsa dönse perdeler arasında bestesi bitmeyen saz

Öldüm dese açlığımdan susuzluğumdan

Kim inanır...?!

Heran güneşten evvel doğan gizin,

Işıktan önce karanlıklar boyunda gülümseyen

Ay dururken yıldızların başucunda varsa varsa

Gün dört dönerken saçın dökündür herzaman

Sazendelerinde bağrı yağmura ezik bulutların

Kim inanır..?

Kan kusup, kızılcık serbeti içtimci

Öfkeleriyle gözünü anca toprak doyurana kılıçlaşan

Aklını zembille inen zihnetlere çıldırdığı

Tan çağı kıyamet kızılcalarına

Uyanık ayık geçime kim..?

Vaktin ..

Delisine tutulup dağlardan ayakbağını

Iğıl ığıl çözen suların, adsız illerden illere göçtüğü

Çığırsız körpeleri gibi akışırken turab

Savrulduğu sevda salıncaklarından

Gönüllü kim iner..?

Uğuldayarak dönen yellerin ve yeri göğü

Ateş almışcasına yüreğinden çisileyen yağmurlara

Duy dediği saklıyı kimse değilse bile ben..duymam mı.?

Güzeli gör dediğini görmem mi gözlerimin.?

Sev dediğini yüreğinin sevmem mi,

Delisi olmamak....varsa varsa...

Eğrinin doğrusuna sevmelerin delisi

Elde mi..?

Seyfi Karaca...........Temmuz / 10

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı