Deli Gönül

Farzları unutup vacibi vurdun

Abdesti vaktiyle al deli gönül

Kıbleyi şaşırıp riyaya durdun

Namazı hakkıyla kıl deli gönül

Kaleler yıkıldı burcun döküldü

Duvardan kerpicin bir bir söküldü

Saçına yılların ahı öküldü

Nedir bu sendeki hal deli gönül

Bilinmedik yere varıp oturdun

Kızgın kum üstüne serap yatırdın

Her gördüğün aşa sokum batırdın

Bul öğüne kaşık çal deli gönül

Yeldiğin yetmez mi her hevesine

Tükenip durdukça vur nefesine

Esir düş tuzağın gir kafesine

Gayrı bir kararda kal deli gönül

Boranı eksilmez efkarlı dağın

Uslanmaz bir türlü yüğrücek çağın

Ne zaman düşmedin nefsine ağın

Kırılır bilmeden dal deli gönül

ÖKÜLMEK yığılma toplanmak

YÜĞRÜCEK hızlı çevik

yasemen akyürek ankara