Değmemeli Gözlerin Gözlerime

Gözlerine mil çekilmeli senin

Engellenmeli

Gözlerinin gözlerime değmesi

Çünkü sen bakınca gözlerime

Dünya’nın başı dönüyor durduğu yerde

Titremeye başlıyor,

Ve depremler oluveriyor gözlerinin heybetinden;

Evler, ismini haykırarak yıkılmaya başlıyor olduğu yere...

Sonra ansızın

La Fontaine diriliyor gökyüzünde

Masallarına devam etmeye başlıyor kaldığı yerden

Sen, gece gözlü bir kahraman oluyorsun

Avuçlarında hiçbir masalda görülmemiş bir sevda ile...

Yok yok alın yazım

Değmemeli gözlerin gözlerime

Çünkü sen bakınca gözlerime

Bakışların alev saçıyor bedenime

Kirpiklerim tutuşuyor sonra

Ve ben yanmaya başlıyorum olduğum yerde

Yok yok değmemeli gözlerin gözlerime...

Zuhal ERASLAN