Değişmeli Bu Keder Kezzabı Azap

Değişmeli bu görüş alanı bermudi batak

Bütün çıkışları ustasının eline su dökmekle ölüşünü bekleyen

Hayatı silsile veren terbiyelenmiş özgünlük

Ayak yoluyla çokkez suyunda yıkanmış kirliler arasında

Put gibi bekletip duran

Değişmeli bu kendini tanrılayan mutsuz mabet..

Bu dil

Bu il-hak

Bu çarpık insan

Bu bağlık çığlık...

Gelip bugünkü halini görüp anlayacak merhametiyle

Sarılıp kendini

Ölük çukurların içinden çıkarmaya...

Biliyorum..

Elem –keder-azap...

Ve bilumum ağıtlar ininde kümelenenler

Kızgın küpürecekler bana

Fiyakalarını bozduğumdan...

Biliyorum çünkü...

Tapındıkları mezarlıklara dokunduracak kadar

Ne cesaretleri var... Ne başka dil ve halden

Anlayacak kadar kendilerine yakın candaşlar

Biliyorum

Büyüksün...üstadsın...ustasın

....dediklerinin önünde

Kul köle ve secdeden kalkamayanlar

Hep küçük ve çırak kalacaklar...

Eğik..

Ezik..

Zırzır.. köpük kusnuğu kavgaların azgın besilisi...

Biliyorum

..bu milim milim desenlenmiş cin köşkünde

Hep hayat felçli ve yatalak..

Felekçi sihirbazlara zimmetli ve başından tef..

Poselenleşmiş yazar çizer şair güruhundan

Bu fırıldakta sadık..

Nerde ne kadar çokturlar...biliyorum

Yoksa şu haliyle şu kuduz kuduran dünya

Nasıl müsadesini bulurdu...?

Ulu dediklerinin tükürüklerinden kendi ağzındaki

Döküntülere pisi pisine hucumlaşıp yerleşen

Karazindanlık aydın..ya da aynı karanlıktan

Yıldız falcısı tarikan...

Biliyorum...kim kimden daha

Acıya dayanıklı, kim kimden okkalısı kabargın tufan..

Biliyorum elleri bir türlü kendine varmayarak

Başkaları için üretmeyi zevk edinsine

Aynı anaçlıktan kovanladıklarıyla vızır vızır

Ve işlek..

Dilden düşmez nakaratı

Kendini kuklayandan sürçen lisanlarıyla

..yoksuldum..yoksulduk..yoksuluz..

Biliyorum..Hırçınına gangster fişeklenip

Kızıp kızgın köpüreceklerse de bana

Kendilerini bu ölüm vardiyesinde çiflikleyene

Bütün alın açıklığı yürekliliğimle derim ki...

Değişmeli bu dildeki kepazece söyleyiş...

Değişmeli zimmet

Bu zihnet

Bu külfet

Har hur..dalışkın.. bu devri tükenik teslim...

Eğer insan ayıkır

Haşlandığından artık acısını bile duymayan

İpek kozaların çıkıp

İnsan olarak...kendine gelebilirse

Seyfi Karaca.........Kasım / 10