Darbuka Güler Ney Ağlar

Bir köşesi daima kendinde gizlenen salon

Cazbar sokağı daracık

Beyaz tuşlu piyano titreyen elleriyle

Karanlığa yolunu gösteren çayda çıralı

Ney ağlar..

Darbuka güler

Köprü kendi başına biralem

Biralem kendi başına insan

Uyku çığlıkları arasında ses yok

yankısı yerinden yilkinik varlardan

Sonuncuyu da ilave etse kemana takım

Doldurmaya yetmiyor kendi boşluğunu

Bir tarafı boş kalıyorsa yalnızlığın

Bilhassa sevgi yaşındayken

Akıntıya kapılan

İnsanlık

Seyfi Karaca........Kasım / 10