Dalında Şakısın Bülbülün

Şairim ya,

Şiir çisem çisem yüreğime yağar.

Nasıl da biliyor bulutlarla yarıştığımızı,

Nasıl da biliyor yağmurları sevdiğimizi?

Damla damla dilime düşüyor,

Şiir olup uçuyor.

Umutlarımız sönmez birer ışık kalbimizde,

Sevda vaktinin en doyulmazındayız şimdi,

Gün doğana kadar!

Şairim ya,

Hasret ateşleriyle yansam da,

Sana çıkan yollarımda haramiler olsa da,

Zorlu dağlar, okyanuslar değil umurumda…

Sevgiye açık bütün kapılarım,

Şiir olur umudum, yüreğime yağar.

Şairim ya,

Gözlerini görürüm geceleri dolunayda,

Güneş doğarken selamını alırım.

Nerden çıktı bu rüzgâr?

Havada saçlarının kokusu var…

Bırak dilediğince essin, dile gelsin,

Şiir olup essin yüreğime;

Sonsuza kadar!

Şairim ya,

Düşlerimi yıldızlarda bırakma sakın.

Umutlarımın sonsuz akınlarındayım şimdi.

Beyaz atlı Şehzade’n ufukta

Melek gül bahçesinde saçlarını tarıyor.

Dalında bülbülün soluk soluğa,

Sevdalı gülüne diller döküyor.

Delişmen yüreğimde şiir yağmurları,

Gece gündüz dinmiyor.

Değme, dalında şakısın bülbülün

Şiir şiir indir onu yüreğine.

Her şafakta sevdalı güller gibi açsın,

Rengi düşsün yanaklarına;

Sonsuza kadar!

28 Ekim 2006