Dalar Gider Gözlerim..

Zifiri karanlığa dalar gider gözlerim

İçimdeki boşluğu yarar gider sözlerim

Doğacak ışık cılız olsa bile gecemde

Aydınlığa hasretim kanar gider özlerim

Dipsiz kuyu misali sonsuz gelir karanlık

Düşünsem son nefesi çıldırırım zamanlık

İçimdeki boşluğa düşen çakıl tanesi

Aksiseda bırakmaz ömür desen; bir anlık

Başımı uzatıp ta seslendikçe çaresiz

Seda vermez sesime kaderim de kadersiz

Elimi uzattığım dost yürekler nerede

Çırpındıkça sonunda kalacağım kimsesiz

Ellerim hissedemez yüzümdeki çizgiyi

Kaderime el atsam bozduramam yazgıyı

Düşünceler harp eder beynimin en içinde

Nefis galebe çalar değiştirmez döngüyü

Yaralar ta derinden bağrımı deler mazi

Çekilene bakarım, yüreğim dünden razı

Adımlarım ters gider, yolun yarısındayken

Mızrap elde durur da çalamaz gönül sazı

Yitirdiklerim nerde nerede geçen dünyam

Geçmişlerde mi kaldı gerçekleşmeyen hülyam

Anlamsız ve sonuçsuz gündelik her bir telaş

Eskidikçe kayboldu dünde gördüğüm rüyam

Kalabalık her günde yaşadım yalnızlığı

Dilimden çıkan sözde hissettim bensizliği

Cümle âlem halini anlatırken kendine

Kulaklarım açıkken duydum en sessizliği

Saçımın tellerine aklar düşürür rüzgâr

Gönlümün yellerine düşer artık sonbahar

Kuruyan her yaprakta geleceği görürüm

Ömür sona erince gelecek mi ilkbahar

Delip de karanlığı yaracak ışık gelsin

Aydınlatsın dünyamı kaderimi ak etsin

Dost diyeyim ben ona kardeşçe sarılayım

Işığı ben göreyim ister ise terk etsin..

07.02.2009

Necati ŞİMŞEK

Ankara