Dağdan Aşkın Yoldan Irak

Gah hancı

Gah yolcu

Kimi gün eyvanda eğlenen kırık bir candır misketen

Camsarayların sırçalarında eyvan eyvan yololup

Bende duran adsız hisar hem hancı

Hem yolcu mahsus

Yaralı siyaları soğuğa sinen gece ışıklarını

Suya sızan ay gönüllüsü hayalleriyle bilmem azad

Bilmem meçhul...

Sütleğen tomurcuklarından bir ziya..

Burcundan yağmur bulutları çisil çisil yere düşünce

Görünen yanım gece,

Görünmeyen bakışlarım günuğrun hasretlerinde giz.

Nasıl özlemlerse öyle kendi canevinde kaynayan kor gibi

Usuuuul usul yağan sessizliğin saklısında

Ele geçen her boşluğu dost diyip

Saçlarını okşandığı hatırlara çözen rüzgarlar delisi zamanda araf

Kimselerin bilmediği hallerde gizlice yadelli

Öyle yükleniyor ki bana doğru tütüp gelen yangın

Vakitlerden geçvakit gece halbu ki..

Sarılmış efsunlara saklambaç güzeli türlüsünden

Dağdan aşkın

Yoldan ırak

İlden avara...şaşkın..

Çal be güzel

Güzel çal be, güzel çal...

Bu dem bana hem hancı,

Hem yolcu

Çal güzel çal...

Derdi depreşmiş duyunca yerlerin göklerin

Birbirine hasretten

Tutuşmuş gitmiş kendi bağrında kıvılcım kozası

Çal be ipek kalpli güzel, güzel çal

Ki ismmizin iki adı

Sevgilicelere kalsın..

Seyfi Karaca...........Mart / 11