Şiir • Bilinmiyor

Dağda Ateş Yakanlar

Yazar / Şair

Ömer Faruk TOPRAK
person

-Bu saatte Kuzey Afrikanın

dağlarında ateş yakanlar var-

Bir şafak vakti başlayacak yolculuğumuz

Cıgaralar sönmüş parmaklarımızda

Düşünmemek mümkün mü gelecek günleri

Bir başka mâkam üzre başlamış şarkılar

Seslerini duyuyorum görmediğim şehirlerin

Milyonlarca insan karşılamış orda barışı

Şu mavi gökyüzü bu ıslak asfalt caddeler

Okyanus kıyıları işte yeşil sırtlı balıklar

Say sayabildiğin kadar hepsi yeryüzünde

Onların hasretini sizler kadar kimbilir

Afrika kıyılarında çarpışan vatanseverler

Korkusuz uyanacağınız sabahları düşünüyorsunuz

Mavi salkımlı pencerelerin arkasında

Başladı işte akşam saatlerinizin hüznü

Dile gelmiş bırak dört duvar konuşuyor

Kimdir onlar diye sormayın bütün insanlar

Ben bilirim o cana kıyan sabahları

Gün doğmuş kuşlar cıvıldaşır dışarda

Bir ince duman tüter bacalardan

Şakır şakır güneşle yıkanır kelimeler

Haberin olmaz çiçek açmış yemyeşil dallardan

Nasıl unutabilirim işte karşımdasın

Dilimde hâlâ tadı var dudaklarının

Yaşamak ne kadar mümkünse o kadar güzel

Elbette özgür konuşmak kolay değil

İstemem artık gözyaşı korku ve keder

Yalnız aydınlık bir Afrika için konuşacağız

Bilmem sen de bunları düşünüyor musun

Yaşamak sade kederle kanla yuğrulmamış

Bir defa da alınterinin saadetin hakkını düşün

Düşün zafer türkülerini düşün barış adına atılan topları

"-Bu saatte Kuzey Afrikanın"

Yağmur çiseler dar sokaklı şehirlerine

Nasıl beklemesin kırkbin köy dörtyüz kasaba

Yaklaşan büyük çimento çelik fabrikalarını

Her sabah haber sorarım gümüş kanatlı kuştan

Artık âşinam olmuş dağda ateş yakanlar

Sabır birikmiş gözlerimde yaş yerine

Biliyorum bir duman gibi tütüyor karşınızda

Karacaoğlan'ın yaktığı türkülerle beraber yürümek

İşte Galata rıhtımı en kalabalık saati köprünün

Farkında mısın Balıkpazarında bütün dükkânlar açık

Göğüs dolusu hasreti var Afrikanın şimdi

Bütün özgür yaşayan insanlara karşı

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...