Şiir • Bilinmiyor

Çürüttünüz Dünya’yı

Yazar / Şair

Tahsin Özmen
person

ego - uşaklar ve efendiler!

çürüttünüz Dünya'yı

.

bir yanda ballı börekli yağma tezgahları, altın kafesler

diğer yanda...

umut kırıntılarıyla beslenen felçli nefesler

.

çürüttünüz Dünya'yı

nice masumlar yaşamdan koparılıyor...

gök buğday başağı misali her kuytusunda

boynu bükük adalet çiçeğinin

hak yok, hukuk yok, ahlak yok

kör olmuş vicdanlar...herkes gaflet uykusunda

-zalimin saltanat kayığını...

mazlumun gözyaşlarında yüzdürenler-

çürüttünüz Dünya'yı

çizmedeki çamur gibi

ayaklar altında insanlık onuru...kirli bütün renkler

ölüm tarlası sanki

zulüm çok, talan çok, katliam çok

yaşamla tanışmadan kefenle tanışıyor kundaktaki bebekler

.

çürüttünüz Dünya'yı

kanla beslenen yarasalar gibisiniz

dayanamayıp karanlığa gömülüyor...

tüm değerleri insanlığın...vahşetinizin koynunda

kiminiz cellat,

kiminiz piyon,

kiminiz şahbaz şaki rolünde...bu kahpe hayat oyununda

.

çürüttünüz Dünya'yı

arşa ulaştı feryatlar

güneş unuttu gülümsemeyi...artık kül rengidir günler

binlerce heybetli dağın gölgesi kadar

açlık, yoksulluk

ve

kanın yıldızlara sıçradığı kirli savaşlarınızdaki ölüler

.

çürüttünüz Dünya'yı

o kadar karanlık ki maziniz

aydınlatamayınca ışık…mahcubiyetten soldu

o kadar kirli ki maziniz

temizleyemeyince su…utancından buhar oldu

çürüttünüz Dünya'yı

.

.

.

global köyün beyleri, ağaları, marabaları

çürüttünüz Dünya'yı

insan hurdalığında alçaklığın tarihini yazdınız

felaketiniz olacak ego'larınız, ihtiraslarınız

zifiri kirli insanlık ırmağını besleyen sularınız...!

.

kalmayan yüzlerinizi arındırırken(!) döktüğünüz riyalardan

gerçek diye önce kendinizi kandırırken

yatsıya kadar değil

binlerce yıldır

bi damlacık ışığı için mum yaktığınız yalanlardan...

ziftlendiğiniz talanlardan... incittiğiniz canlardan...

yaptığınız katliamlardan, kıyımlardan,

savaşlardan, yıkımlardan, akıttığınız kanlardan

ne kadar da kirlenmiş sularınız...!

.

sırtlan yavruları dahi bilmezken

en büyük icadınız olan kahpeliği, zorbalığı,

soysuzluğu öğrenmiş çocuklarınız

biliyorum...!

bütün bunlar olurken

siz Kaf dağının arkasındaydınız

.

.

.

çürüttünüz Dünya'yı

unuttuğunuz insanlığınızdan utanmadan, arlanmadan

yedi kat yerin dibine geçerken utancınız utancından

siz!

istatistikler, bilânçolar tutup...

zulüm üstüne, ölüm üstüne zaferleri kâr saydınız

bombalar altında ölen yığınları kül saydınız

.

insanlık onurunu ayaklar altına aldınız

yoksuların, mazlumların feryatlarına

tıkayıp kulaklarınızı...kendinizi kör saydınız

.

aslında siz:

bin yıldır...sadece başkalarına dokunan bir yılandınız

aklın panjurlarını kapatıp

yarattığınız karanlık efendilere köle oldunuz da

başkalarını hep kul saydınız

cehaleti yenmek yerine mucizeler beklediniz

doğrulara gerçeklere inanmayı hep zül saydınız

keşke insan gibi insan olsaydınız

.

eyy...yy şairler, yazarlar, aydınlar!

siz de aşktan, hülyadan,

övgüden-sövgüden başınızı kaldırıp

biraz da can çekişen insanlığı yazsaydınız...!

şan, şöhret, para yerine

onura-erdeme sahip çıksaydınız...!

buna hiiiiiiiç mi hiç razı değil bizim vicdanımız

.

ego'nun adamsendeci aymaz oyuncakları...!

insanlık bahçesinde yaşamayı hak etmediniz

.

kanlı öykünüz kirli ve çirkin

oyun bozulmalı...!

korku infazınız sizin

ya böyle suskun, onursuz yaşamayı seçin

ya da

korsan gemisine döndürdüğünüz bu Dünya batmadan

çürümekte olan insanlığın kurtuluşu için

kendi kendinizi infaz edin

ölümünüz en büyük mükâfatımız bizim

..

.

/oysa güneşin yaratıp yok ettiği gölge misali

camdaki buğudur h a y a t;

-

korsanca yaşamak için değil,

insanca yaşamak içindir/

2003

"ego - uşaklar ve efendiler!"

Tahsin ÖZMEN

*tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı

yay,ank,2006

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...