Cümlesi Cümlesine

Sanma ki çoksun bu kum denizi çölleşen yitiklerde

Her ayrılışın söküp koparan büyük boşlukları sana saydırıp

Esen sam yelleri bile olsa avunmaların kifayetsizdir

Daha da çölleşir çöl...

Daha ıssız bir gölge bırakaraktan çıraları sönen karanlıklara

Sanma ki senden çoktur aşk kalbiyle birtanesi

Sarılmalısın öyleyse seni sayıklayıp düşlerine kurulan hayali

Değil bir

Değil bin

Milyon değil, değil milyar, degil daha öte...

Sevgi hususunu hepten bütüncek

Cümlesi cümlesine ziyan etmeksizin herzaman...

Yolculuğu olacaksa özüyle meskenlesip topraklanmalı

Ve ille bir iş tutacaksa evvelbaştan aşktan

Aşktan dogup büyümeli aslini neslini ilkin evvelin

Doyumsuz eşigini bitmesiz sokagını sevmek yurdunda insan

Kendisiyle beraberce sözleişip itibarlanmalı

Daimi devamli heryerde herzaman

Üşenmeden usanmadan ve sonsuzca

Seyfi Karaca..........Mart / 12