Cumhuriyet

Şehirler medeniyete giden yoldu

Şehirler medeniyete giden koldu

Şehirler kargaşa

Şehirler vahşet doldu

İrtifa kaybediyor,

Zaman ve mekân

Yollar kayalık yollar heyelan

Dursun artık bu kan dursun bu yalan

Vatan; Vatan yalnız kutsal olan

Vatan imana kefil

Vatan inanç’a şahit

Uyan ey ehli gaflet uyan

İmanın yok; yok ise şayet vatan

Alpaslan Han’ın sancağında geldim

Süleyman Şah ile şahlandım,

Karaman oğlu Mehmet Bey’e koştum

Mustafa Kemal’in emriyle coştum

Ben bu Cumhuriyete bin yılda ulaştım

Ben bu Cumhuriyete, şehit; şehit kavuştum

Böyle sinsi tuzaklarla önceden de boğuştum

Yazım TÜRK

Sözüm TÜRK

Özüm TÜRK

Gün; gün değil alttan yer oynuyor

Gün; gün değil üstten gök basıyor

Gün; gün değil töre bozuluyor

Gün; gün değil, hava ağır ihanet kokuyor.